عفونتهای دستگاه ادراری یک نگرانی رایج و مهم در حوزه سلامت در سراسر جهان است. بنابراین لازم است که شما علائم عفونت ادراری را بدانید تا قبل از اینکه شرایط سخت تر و جدی تر شود با آن مقابله کنید. عفونت ادراری می تواند در هر سن و جنسیتی رخ دهد.
بنابراین شناخت علائم، عوامل خطر و مؤثرترین راهکارهای درمانی از جمله نکات مهمی است که در این مقاله به آن می پردازیم.
عفونت ادراری چیست؟
عفونت دستگاه ادراری عفونتی در هر بخشی از سیستم ادراری است. سیستم ادراری شامل کلیهها، حالبها، مثانه و مجرای ادرار است. اکثر عفونتها دستگاه ادراری تحتانی مثانه و مجرای ادرار را درگیر میکنند.
زنان در مقایسه با مردان، بیشتر در معرض خطر ابتلا به عفونت ادراری هستند. عفونت دستگاه ادراری که مثانه را تحت تأثیر قرار میدهد، میتواند دردناک و آزاردهنده باشد. اما اگر عفونت به کلیهها گسترش یابد، این بیماری میتواند جدی باشد.
پزشکان اغلب عفونتهای دستگاه ادراری را با آنتیبیوتیک درمان میکنند. همچنین میتوانید اقداماتی را برای کاهش احتمال ابتلا به عفونت ادراری در وهله اول یا جلوگیری از عفونت مجدد پس از درمان عفونت ادراری انجام دهید.
علائم عفونت ادراری
علائم شایع عفونت دستگاه ادراری عبارتند از:
احساس سوزش هنگام ادرار
میل شدید به ادرار که از بین نمیرود
تکرر ادرار و دفع مقدار کمی ادرار
ادراری که قرمز، صورتی روشن یا به رنگ کولا به نظر میرسد. این میتواند نشانهای از وجود خون در ادرار باشد.
درد لگن. این درد بیشتر در مرکز لگن و اطراف ناحیه استخوان شرمگاهی رخ میدهد.
در بزرگسالان مسنتر، عفونت ادراری ممکن است نادیده گرفته شود یا با سایر بیماریها اشتباه گرفته شود.
آیا عفونت ادراری از طریق چکاپ تشخیص داده می شود؟
یک آزمایش چکاب میتواند عفونت دستگاه ادراری را از طریق آزمایش ادرار تشخیص دهد، که علائمی مانند باکتری، گلبولهای سفید خون، نیتریتها و خون را بررسی میکند. اگر آزمایش ادرار مثبت باشد، کشت ادرار بعدی میتواند باکتریهای خاص عامل عفونت را شناسایی کند و درمان با آنتیبیوتیکها را هدایت کند.
بیشتر بدانید: در آزمایش چکاپ کامل بدن چه مواردی بررسی می شود؟
انواع عفونتهای دستگاه ادراری
علائم و نشانههای عفونت ادراری به این بستگی دارد که کدام قسمت از دستگاه ادراری را تحت تأثیر قرار میدهد.
بخشی از دستگاه ادراری که تحت تأثیر قرار گرفته است
اگر کلیهها درگیر شده باشد، علائمی چون:
- درد کمر یا پهلو
- تب بالا
- لرزش و لرز
- حالت تهوع
- استفراغ
اگر مثانه درگیر عفونت شود، علائمی چون:
- فشار لگن
- ناراحتی در ناحیه پایین شکم
- ادرار مکرر و دردناک
- خون در ادرار
- مجرای ادرار
- سوزش هنگام ادرار
- ترشح بروز می کند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت داشتن علائم عفونت ادراری باید هرچه زودتر به پزشک متخصص مراجعه کنید.
علت بروز عفونت ادراری چیست؟
عفونت ادراری زمانی رخ میدهد که باکتریها از طریق مجرای ادرار وارد دستگاه ادراری میشوند و شروع به گسترش در مثانه میکنند. سیستم ادراری برای جلوگیری از ورود باکتریها طراحی شده است. اما گاهی اوقات این دفاعها شکست میخورند. وقتی این اتفاق میافتد، باکتریها ممکن است در دستگاه ادراری مستقر شوند و به یک عفونت کامل تبدیل شوند.
شایعترین عفونتهای ادراری مثانه و مجرای ادرار را تحت تأثیر قرار میدهند.
عوامل خطر
عفونت ادراری در زنان شایع است. بسیاری از زنان در طول زندگی خود بیش از یک بار به عفونت ادراری مبتلا میشوند.
عوامل خطر عفونت ادراری که مختص زنان است عبارتند از:
دوران پیش از یائسگی و یائسگی
میزان استروژن در گردش خون در دوران پیش از یائسگی و یائسگی کاهش مییابد. این امر منجر به تغییراتی در باکتریهایی میشود که معمولاً در واژن یافت میشوند. این تغییرات میتواند خطر عفونت ادراری را افزایش دهد.
آناتومی زنان
زنان مجرای ادرار کوتاهتری نسبت به مردان دارند. در نتیجه، فاصله کمتری برای باکتریها وجود دارد تا به مثانه برسند.
انواع خاصی از روشهای پیشگیری از بارداری. استفاده از دیافراگم برای پیشگیری از بارداری ممکن است خطر عفونت ادراری را افزایش دهد. استفاده از عوامل اسپرمکش نیز میتواند.
سایر عوامل خطر عفونت ادراری عبارتند از:
مصرف کم مایعات
نوشیدن مایعات فراوان به شستشوی مثانه کمک میکند و آن را از باکتریها و مواد مغذی که باکتریها برای رشد به آنها نیاز دارند، خلاص میکند.
یبوست
جلوگیری از یبوست میتواند به جلوگیری از عفونت ادراری کمک کند.
تخلیه ناقص مثانه
عدم تخلیه کامل مثانه به باکتریها اجازه میدهد تا باقی بمانند و رشد کنند.
بیماری
بیماریهای دستگاه ادراری که از بدو تولد وجود دارند. برخی از نوزادان با وضعیتی به نام رفلاکس مثانه به حالب متولد میشوند. این وضعیت باعث میشود ادرار به داخل حالبها، لولههایی که ادرار را از کلیهها به مثانه منتقل میکنند، برگردد. وقتی ادرار به این شکل برمیگردد، میتواند میکروبها را از مثانه به کلیهها منتقل کند. این امر خطر ابتلا به عفونت ادراری در مثانه را افزایش میدهد که منجر به عفونت جدیتری میشود.
انسداد در دستگاه ادراری
سنگ کلیه یا بزرگ شدن پروستات میتواند ادرار را در بالای آن، در مثانه، به دام بیندازد. این امر خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش میدهد.
سیستم ایمنی سرکوب شده
داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، دیابت و سایر بیماریها میتوانند سیستم ایمنی – دفاع بدن در برابر میکروبها – را تضعیف کنند. این میتواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد.
استفاده از سوند
افرادی که نمیتوانند خودشان ادرار کنند، اغلب باید از لولهای به نام سوند برای خارج کردن ادرار از مثانه استفاده کنند. استفاده از سوند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش میدهد.
سوند، معمولا توسط افرادی که در بیمارستان هستند استفاده شوند. سوند همچنین توسط افرادی با شرایط جسمی یا عصبی خاص که کنترل ادرار را دشوار میکند، استفاده میشوند.
یک عمل جراحی ادراری که اخیراً انجام شده است. جراحی دستگاه ادراری میتواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد. همچنین انجام معاینه دستگاه ادراری که از ابزارهای پزشکی استفاده میکند نیز میتواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد.